به نام یگانه معبود هستی بخش

به نام او که تنها آفریینده دوستی و زیبایی است و او که افریننده دوست داشتن و دوستدار عاشقان است ..

گلم  این بار می خوام برای دلم بنویسم ..همان دلی که مدتها بود که که دلتنگ تو بود ..

نه ..نه ..نه می خواهم برای تو بنویسم ..

نه ! می خواهم برای تو و دل بنویسم .

برای تو از دلی که مدتهاست که دلتنگ توست و برای دل از تو که مدتهاست بی خبری از دل ...

نمی دانم شاید بشود اسمش را عشق گذاشت شاید دوست داشتنی ساده و شاید ویرانگی دل ..و شاید اسیر غم .. نمی دانم دلم گرفتار کدامین یک از اینهاست ..

اما ...

از وقتی که دلتو شکستم و رفتم دلم بی قرار بود ... دیوانه وار به هر سو خیره و جستجو گر قلب پاکت بودم ...هر لحظه که دلم می شکست و زمانه با دلم نمی ساخت و هر کس به دلیلی دلم را می شکست دل من تنها بهانه تو را داشت ...

روزها و شب ها به سختی برام می گذشتند ..

انگار دل دیوانه من خو کرده بود به دیوانگی ..

انگار دگر دوست نداشت با یادت پلک بر بندد و با تجسم چشمان زیبایت دعوت رویاهای شبانه را بپذیرد ...

دلم با غصه خو کرده بود ..انصافا که همخانه ای اسن بس باوفا ...

دلم دوست می داشت که شبها تا صبح به جای رفتن به بزم عاشقانه فرشته ها نظاره گر تک تک ستاره ها باشد

نظاره گر اسمان سیاه با خال های طلایی

انگار دلم به ستاره ها می گفت می دانم او با چشمان سیاهش نظاره گر این سکوت عاشقانه اسمان و ستاره هاست ..

میون تک تک ستاره ها دلم فقط دنبال تو می گشت

این دل خسته و از همه بریده تر جیح می داد به به جای رویاهای شیرین تا صبح در جمع ستاره ها با خیالت سر کنه و با طلوع خورشید و رفتن ستاره ها نیومدن تو رو باور کنه ..

فکر نمی کردم دیگه همه چی مثله قبل بشه

انگار هر طلوع خورشید و روزی نو به من می گفت که باز روزی دگر بدون تو و باید عادت بکنی بدوناون دل من

روزها برام سخت بود لحظه ها دیر می گذشتن به اندازه یک سال ..غم همخونه دیرینم بو د که فقط لون بود که تو این مدت همدم دل دیووونه ام بود ...هر روز دلم هوای صدایت را می کرد در همه لحظه هایی که ازهمه خسته و تنها همدم و محرم اسرارم می توانست تو باشی اما ....... افســـــــــوس .....افســـــــــــوس ....

چند رو ز پیش بعد از مدتها صداتو شنیدم ..باورم نمی شد ..همان صدای ارام و متینی که باز دلم را ارام می کرد و دلم با شنیدنش ارام می شد و انگار که هیچ غصه ای نبود و هیچ غمی نبود ..

انگار ستاره باز آمد و به من چشمک زد ..

زیباترین لحظه برایم بود

باورش مشکل بود اما شدنی بود ...

اون صدای زیبای تو بو د که باز با نصایح ارزشمندت مرا امید دادی ..

تو همان عزیز من که مرا صادقانه پند و اندرز می دادی

دلم شاد بود تمام غصه ها و مشکلات اون چند وقت رو فراموش کردم

ولی نمی دانم چرا گل زیبای من باز همان دلشوره عجیب هراهم شد همان نگرانی ..هرگاه صدایت را می شنوم این دلشوره و نگرانی برای تو بیشتر می شود ...

گلم تا حالا غم را دیدی که لبخند بزند ؟؟ ... آری لبخند ؟!!..

مسخره است نه ؟!! ..اما من با بودن تو حتی لبخند غم را هم دیدم ..

امیدوارم لحظه هایت سبز باشد و من بتوانم به نبودن تو عادت بکنم تا انزمان که زندگی ام رخت آبی بپوشد و آرامش یابد .

اما انگار غم وفادارتر از شادی است ..کاش آنگونه که می خواهم شود کاش مشکلات پایان یبابد ..کاش زندگی با من بسازد و مرا پخته کند .. پختـــــــــــه تر از حــــــــــــــال ...

ابان ماه ۸۶  ۷:۲۵  عصر